ترس ها و اضطراب های رایج در بارداری

بارداری لزوماً زمان آسان و شادی برای همه زنان نیست. به نظر شما ترس‌ و اضطراب‌های رایج در دوران بارداری چه هستند؟ 

مادر باردار دستخوش دگرگونی‌های فیزیکی قابل توجهی می‌شود که از طرق مختلف بر زندگی او تأثیر می‌گذارد. تجربه کمی اضطراب در دوران بارداری طبیعی است. یک زمان پر استرس بارداری زمان شروع تغییر و تحول است که می‌تواند به سوالات و نگرانی‌های زیادی منجر شود. تغییرات هورمونی زیاد که گاهی اوقات مشکلات عاطفی را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود برخی از زنان بیشتر مضطرب شوند. علاوه بر این حتی زمانی که بارداری برنامه‌ریزی شده باشد، مادر باردار احتمالاً نگران مسئولیت‌های بزرگ و تغییرات در پیش است. 

در دوران بارداری بسیاری از زنان به دوران کودکی خود و روابط خود با والدین، به ویژه مادرشان فکر می‌کنند. این افکار می‌تواند منبعی برای اضطراب باشد. بنابراین بارداری فرصتی برای کنار آمدن با گذشته و همچنین رشد و آمادگی برای مادر شدن است. بر اساس مطالعات متعدد نسبت بالایی از زنان باردار برای اولین بار گزارش داده‌اند که در طول بارداری دچار ترس شده‌اند. در واقع نگرانی‌های سلامتی در بین زنان باردار بسیار شایع‌تر از جمعیت عادی است. 

منابع نگرانی بسته به اینکه در کدام سه ماهه باشند، متفاوت است.  به عنوان مثال در سه ماهه اول ترس از دست دادن نوزاد بیشتر است. در حالی که در سه ماهه سوم ترس از زایمان افزایش می‌یابد.  اگرچه برخی از زنان بر این باورند که ترس‌هایشان موجه نیست،  برخی دیگر معتقدند که دلیلی موجه برای نگرانی وجود دارد 

ترس از زایمان و کنترل آن

 
 

ترس از زایمان و بارداری: نابودی یک رویای لطیف

ترس واکنش طبیعی بدن به یک واقعه کنش‌پذیر است. در واقع ترسیدن، ابراز نوعی هیجان است که از ما محافظت می‌کند. گاهی این ترس از حد مجاز هشدار دهنده و طبیعی خارج می‌شود و حالتی بیمارگونه به خود می‌گیرد. در چنین حالتی فرد دچار ترس مرضی و اختلال اضطراب می‌شود. ترس‌های مرضی که از آن‌ها به عنوان فوبیا یاد می‌شود منشا ایجاد احساس اضطراب و نگرانی در بانوان باردار هستند. بارداری برای بسیاری از بانوان یک دوره زیبا و خاطره‌انگیز است اما برای برخی افراد دوران بارداری دوره دلهره‌آوری است. در بین این ترس‌ها و تشویش‌ها، ترس از زایمان طبیعی که از آن به عنوان توکو فوبیا نیز یاد می‌شود در بین بانوان باردار رایج است و گاه در ماه‌های آخر بارداری استرس زیاد از زایمان زندگی مادر را مختل می‌کند.

ترس از زایمان

قبول مسئولیت در هر زمینه‌ای با خود نوعی احساس ترس و نگرانی به همراه دارد. هر چه مسئولیت سنگین‌تر و خطیرتر باشد، این اضطراب و تشویش نیز بیشتر خواهد شد. بارداری نیز پذیرش یک مسئولیت سنگین و خطیر است و شاید بدن اغراق بتوان گفت جزو حساس‌ترین مسئولیت‌هایی زندگی همه بانوان است. واقعاً چه مسئولیتی می‌تواند عظیم‌تر و حساس‌تر از مسئولیت حفظ جان یک موجود زنده و ماهیت بخشیدن به آن باشد 

دیابت بارداری

  دیابت بارداری ( Gestational Diabetes ) چیست؟

دیابت بارداری، نوعی از دیابت می باشد که در زمان حاملگی بصورت افزایش قندخون تشخیص داده می شود. علت آن هورمون های ترشح شده از جفت است که اثرات ضد انسولینی دارند که با ترشح انسولین توسط سلول های لوزالمعده مادر اثر این هورمون ها خنثی می شود ولی مقدار ترشح انسولین افراد مستعد برای جبران کافی نیست. 

افزایش غیر طبیعی قند خون در دوران بارداری می تواند منجر به عوارض مادری و جنینی شود  لذا پیشگیری و کنترل آن در طی دوران بارداری ضروری می باشد. 

تشخیص دیابت بارداری:

 دیابت بارداری اولین بار در دوران حاملگی شناسایی می شود.

دیابت بارداری اغلب بدون علامت است. به همین دلیل است که در تمام زنان حامله بین هفته های 24 و 28 قند خون اندازه گیری می شود. این کار معمولا در یک یا دو مرحله و با استفاده از محلول های قندی با غلظت های مختلف (50، 75 یا 100 گرم) طبق نظر پزشک انجام می شود. دیابت باردای ندرتا ممکنست همراه با افزایش شدید قندخون و علامتدار باشد که دراینصورت مادر نسبت به شرایط معمول بیشتر تشنه، گرسنه و دچار تکرر ادرار می شود ولی این ها علائم شایعی در زمان حاملگی هستند و الزاما نشان دهنده دیابت بارداری نیستند.  

با این حال، در صورتی که خطر ابتلا به دیابت بارداری در مادر بیشتر باشد (مانند سابقه دیابت بارداری در حاملگی قبلی ) و یا علائمی از دیابت را داشته باشد (نظیر وجود قند در ادرار ) اندازه گیری قند خون در اولین ویزیت زمان حاملگی و بعد از آن در صورتی که نتیجه آزمایش اول منفی باشد بین هفته های 24 و 28 انجام می شود. بالا بودن خفیف قند خون دلیل بر ابتلا به دیابت بارداری نیست ولی بیمار باید برای تشخیص قطعی طبق نظر پزشک مجدداً مورد آزمایش قرار گیرد.

                         دیابت بارداری اغلب بدون علامت است.

عوامل خطر ابتلا به دیابت بارداری: 

فواید زایمان طبیعی

زایمان طبیعی روندی طبیعی‌ست که سیستم بدنی مادر در این زایمان دستکاری نشده و نوزاد از کانال طبیعی خارج می‌شود، به همین دلیل برای مادر و نوزاد بهتر است.
درد زایمان طبیعی تا چند ساعت قبل از زایمان و در حین زایمان به طول می‌انجامد و بعد از زایمان مادر خیلی زود به حالتِ قبل خود بر‌می‌گردد؛ اما در سزارین درد مادر تا بعد از زایمان همچنان ادامه دارد؛ همچنین خونریزی حین این زایمان خیلی کمتر از سزارین است.
زایمان به روش طبیعی به جنین این امکان را می‌دهد که در روزهای پایانی بیشترین رشد سلول‌های مغزی، سیستم تنفسی و همچنین کبد را داشته و جنین رشد خود را به خوبی تکمیل کرده باشد.
 

در نوع طبیعی زایمان Bonding (هم آغوشی مادر و نوزاد) در همان لحظه امکان‌پذیر است و مادر باردار می‌تواند نوزاد خود را شیر دهد. فشاری که روی قفسه سینه نوزاد وارد می‌شود، به‌دلیل خروج مایع از ریه‌های او در تنفس نوزاد بسیار کمک می‌کند.

اگر در زمان بارداری، مادر باردار به کلاس‌های دوران بارداری همچون ورزش، تغذیه و خودمراقبتی خود توجه کرده باشد، زایمان بیولوژیک یا طبیعی موفقی خواهد داشت. 

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی یک امر فیزیولوژیک است که مادر باردار به‌صورت طبیعی و با فعالیت‌های منظمی که در دوران بارداری خود دارد، می‌تواند زایمان خوبی داشته باشد؛ اما درد زایمان طبیعی برای همۀ زنان نگران‌کننده است به همین دلیل مادران باردار برای انتخاب زایمان تردید دارند و درک مراحل اولیه از این نوع زایمان برای همۀ زنان مهم است.

زمان دقیق انجام زایمان به شکل طبیعی مشخص نیست و زمانی را که پزشک برای زایمان در نظر می‌گیرد حدودی است و حتی ۲ تا ۳ هفته امکان دارد زایمان زودتر انجام شود.

نمی‌توان زایمان را تا زمانی که رخ ندهد پیش‌بینی کرد. زایمان مراحل مختلفی دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.